منه منه کله گنده! خاطرات یه مامان!

یکی دیگه از این سرگرمیها بازی با انگشتامونه. یادمه از زمانی که ململ یه نوزاد کوچولو بود و تازه انگشتاشو کشف کرده بود و با تعجب به اون انگشتای کوچول موچولوش خیره میشد٬ من دستشو مشت میکردم و براش یه داستانکی که هممون بلدیم٬ براش میخوندم و انگشتاشو تک تک باز میکردم و اون کلی ذوق میکرد و لبخند میزد.

(خندوندن ململ در نوزادی کاری بس سخت و دشوار بود!) هنوزم که هنوزه ململ از من میخواد که اونا رو تکرار کنم و یا با انگشتای من تمرین میکنه.

اول دستاشو باز میکنه و اونوقت انگشتمو دایره وار کفِ دستش حرکت میدم و میگم: لی لی لی لی حوضک. گنجیشکه اومد آب بخوره افتاد تو حوضک. بعد دستشو مشت میکنه. من آروم انگشتاشو باز میکنم در حالیکه واسه هر انگشتی یه چیزی میخونم: این میگه درش بیاریم. این میگه بکشیمش. این میگه بپزیمش. این میگه کی بخوره و در نهایت انگشت شست میگه: منه منه کله گنده! البته در برخی از فرهنگها کسی این جوجو رو نمیخوره تازه نگهش میداره و خشکش میکنه اونوقت پرش میده ولی من سعی کردم بچمو با دنیای واقعیت آشنا کنم یعنی مرغ مفت گیرش اومد٬ پرش نده بلکه کباب کنه بخوره.

یه مدل دیگه هم براش میخونم. باز دوباره ململ دستشو مشت میکنه و من یکی یکی باز میکنم و میگم: این میگه بریم دزدی٬ این میگه چی بدزدیم؟٬ این میگه تشت طلا٬ این میگه جواب خدا رو کی میده؟ و دوباره انگشت شست میگه: منه منه کله گنده!